Başka ülkelerde yaşanan ekonomik krizleri genelde sayılarla ve yöneticilerin söylemleriyle takip ederiz. Ancak Raul Ilergi Meijer'n yazısı bize ekonomik krizlerin nasıl insanlık dramlarına dönüştüğünü de gösteriyor. Yunan halkı, bizim gibi Akdeniz kanı taşıdığı için eğlenmeyi sever, Sirtaki müziği eşliğinde rakıya çok benzeyen Ouzo'sunu içerek hayatı dolu dolu yaşar. Avrupa Birliği'nin en az intihar oranlarından birine sahip olan bu ülkede şimdiyse durum çok farklı. Tembel sanılsa da Eurostat verilerine göre AB'de kişi başına en çok saat çalışan ülkelerden biridir Yunanistan. Ancak halk krize ve devletin yaptığı kamu kesintilerine dayanamaz oldu. Başkent Atina'da sadece Haziran'da 350 intihar girişimi yaşandı. Maalesef bunun 50'si de amacına ulaştı. IMF'nin başını çektiği Troyka'ysa Yunanistan'ın borcunu azaltmak için kamu harcamalarını daha da kısmasını istiyor. Kısılan kamu harcamaları içinde emeklilik maaşlarında kesinti ve kamuda işten çıkartmalar da yer alıyor. AB'nin borç krizi Merkel ve diğer liderler arasında oynanan bir tenis maçı gibi anlatılsa da, Yunan halkının acısı giderek artıyor. Yunan halkı da gün ve gün bunalıma sürükleniyor.
